کد خبر: ۱۳۱۵۶۳
تاریخ انتشار: ۲۰ آبان ۱۳۹۷ - ۱۹:۳۷
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
دکتر شهرام محمدنژاد

همه می دانیم که هدف اصلی تجاوز وحشیانه آمریکا به افغانستان تسلط بر منطقه و کنترل کشورهای منطقه خصوصا ایران، روسیه، پاکستان، هند و چین بوده است. اما افغانهای فقیر و گرفتار از جنگ بار دیگر ثابت کردند که افغانستان گورستان متجاوزان تاریخ از جمله آمریکایی هاست. آمریکایی ها در افغانستان تریلیون ها دلار را هزینه نموده و هزاران نفر آمریکایی جان خود را از دست داده اند. از سوی دیگر صدها هزار افغانی نیز جان خود را از دست داده اند و اکثریت سیاستمداران آمریکایی مردد هستند که آیا ایالات متحده به اهداف خود از اشغال افغانستان دست یافته است یا خیر! آمریکایی ها اعلام کرده بودند می-خواهند دموکراسی را به مردم افغانستان هدیه دهند، اما کم کم حتی ادبیات خود آنها در افغانستان عوض شد و نه تنها برنامه دقیقی در باره اشغال افغانستان ندارند، بلکه راهکار صلح را در صحبت با طالبان پنداشته اند. همان طالبانی که توسط آمریکا در اکتبر 2001 از کابل بیرون رانده شد، و در حال حاضر به توپ و تانک مجهز شده است! 
  برای درک بهتر وضعیت بد آمریکایی ها در افغانستان به یک مورد مثال بسنده می کنیم. در 21 اوت سال جاری روسیه اعلام کرد که در 4 سپتامبر نشستی با نمایندگان افغانستان، چین، هند، پاکستان و ایران برگزار خواهد کرد و البته اعلام کرد که آمریکا نیز دعوت خواهد بود. آمریکایی ها این پیشنهاد را نپذیرفتند و این نشست هم به دنبال تماس تلفنی سرگئی لاوروف و اشرف غنی به تعویق افتاد، شاید این مسئله نیازمند زمان بیشتری بود. سال گذشته دونالد ترامپ برخلاف وعده های انتخاباتی خود صحبت از افزایش نیروهای نظامی در افغانستان را نمود و اعلام کرد که می خواهد طالبان را از بین ببرد و یا آنها را مجبور به مذاکره با دولت افغانستان نماید. او پس از چند شکست نظامی در ژانویه 2018 اعلام کرد «ما قصد داریم آنچه را که می باید در افغانستان انجام دهیم به پایان برسانیم» و همچنین اعلام کرد: ما قصد صحبت با طالبان را نداریم، ممکن است طالبان وجود داشته باشد اما این مسئله به درازا نخواهد کشید! دقیقا ماه ژانویه بود که گزارشهای مشاوران ترامپ از افغانستان او را ناامید کرد و پیشنهاد مذاکرات مستقیم با طالبان را مطرح نمود. پر واضح است که این موضوع لغو کامل سیاست های آمریکا در 17 سال گذشته بوده است. دقیقا 16 ژانویه بود که ژنرال جان نیکلسون طرح مذاکره مستقیم با طالبان را مطرح کرد. البته او این فرایند را پیشنهاد وزیر امور خارجه آمریکا مطرح نمود، نه خود ترامپ. جان نیکلسون عینا این جمله را گفت که «آقای پومپئو گفته است که ایالات متحده آمریکا آماده صحبت با طالبان و بحث در مورد نقش نیروهای بین المللی در افغانستان است».  کمتر از دو هفته مقامات آمریکایی با طالبان در دوحه قطر در مورد پایان حضور نظامی آمریکا در افغانستان صحبت کردند. این موضوع توسط طالبان اعلان و گفته شد که مذاکره با نماینده آمریکا به نام آلیس ولز، ریاست اداره جنوب آسیا در وزارت امورخارجه صورت گرفته است. نیویورک تایمز، وال استریت ژورنال و صدای آمریکا به صحبت های چهره به چهره در این مذاکرات اشاره کرده اند. NBC NEWS هم به برگزاری جلسات مشابهی در افغانستان و امارات متحده عربی اشاره کرده است. اما علارقم ادعاهای آنان، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا (هدر نواور) بعد این دیدارها  در پاسخ به پرسش خبرنگاری در مورد عملکرد خانم ولز در قطر، با رد ادعای ملاقات حضوری با طالبان اعلام داشت که این دیدار با مقامات قطری در جهت مشارکت در وضعیت افغانستان صورت گرفته است. علی رقم این مذاکرات طالبان در دهم ماه آگوست به ایالت غزنی حمله و دسترسی بزرگراه کابل به قندهار را قطع  و به مدت 5 روز کابل را محاصره نمودند. در این تهاجمات صدها نفرجان خود را از دست دادند. زمان ترک مخاصمه توسط طالبان، ویرانه هایی به جا ماند که حاصل بمب های تولید شده آمریکا بود! حتی بعد از این اتفاقات، قبل از اینکه اهالی شیعه غزنی فرصت و مجال بازگشت به خانه هایشان را داشته باشند، تروریست های داعش که در حال شکل گیری مجدد در افغانستان هستند با یورش به آنها بیش از 50 نفر را کشته و زخمی کردند که بیشتر آنها دانش آموز بودند. قبل از این حمله نیز با یورش داعشی ها به یک پایگاه نظامی در ولایت فاریاب 17 سرباز افغانی کشته و بیش از 100 نیروی افغان که سابقا تحت تعلیم آمریکایی ها بوده اند اسیر شدند. این حملات زمانی رخداد که دولت کابل بارها از نیروهای ائتلاف جهت تقویت نیروهای خود درخواست کمک کرده بود اما پاسخی نشنیده بود!  دقیقا در ایام همین تحولات وحشتناک بود که وزارت امورخارجه آمریکا اعلام کرد که پومپئو به همراه خانم ولز در تاریخ 5 سپتامبر به دیدار نخست وزیر جدید پاکستان خواهد رفت.
 تحلیلگران بر این باورند که اگر آمریکایی ها واقعا به دنبال صلح در افغانستان بودند، باید حسن نیت خود را در این دیدار به نمایش می گذاشتند. از سوی دیگر اگر هم هنوز در توهمات خاص خود در مورد تحمیل خواسته های خود به پاکستان باشند، قطعا وقت خود را در منطقه تلف خواهند کرد. امیر خان قطعا به مانند نواز شریف یا عاصف علی زرداری نخواهد بود، و مواضع خود را پیشاپیش اعلام نموده است. آمریکایی ها باید بدانند در مورد افغانستان اشتباهات ویتنام را تکرار و باید عقب نشینی با صلح را قبل از تحقیرهای نا فرجام خود در افغانستان انتخاب نمایند. 

نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار