کد خبر: ۱۳۲۹۱۲
تاریخ انتشار: ۱۶ آذر ۱۳۹۷ - ۲۱:۲۸
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
دکتر شهرام محمدنژاد


 سال 2018 مصادف است با 45 امین سالگرد رویارویی ارتش مصر با رژیم صهیونیستی. در اکتبر سال 1973 ارتشهای مصر و سوریه از دو جناه عملیات نظامی مشترکی را علیه رژیم صهیونیستی اسرائیل سازمان دهی کردند، اما آنها از باطن  خیانت بار پادشاه اردن بی خبر بودند. از یکسو تانکهای سوری به سرعت بر بلندی های جولان تاختند و از سوی دیگر نظامیان مصر در حال عبور از کانال سوئز بودند. نظامیان رژیم صهیونیستی اسرائیل بر این باور بودند که می توانند با «خط نوار لوا» جلوی پیش روی نیروهای زرهی  مصری را در تپه های شن و ماسه که ایجاد کرده بودند بگیرند.  اگرچه به لحاظ نظری اسرائیلی ها درست فکر کرده بودند، اما یکی از ژنرالهای مصری با نام محمد الشادهیلی با ابتکار عمل خلاقانه ایجاد معابری برای عبور از آن دیواره ها طراح نمود که به نوبه خود یک هنر جنگی محسوب می-شد. این وقایع در ماه رمضان اتفاق افتاد و علارقم روزه بودن سربازان مصری، آنها تحت فرمان ژنرال پویا به سمت صحرای سینا پیش رفتند. اسرائیلی ها نیز هیچ نیرویی در آنجا مستقر نکرده بودند و اعتقادشان بر این بود که بعد ازجنگ ژوئن 1967  دیگر مصری ها جرئت حمله به اسرائیل را نخواهند داشت. 
اسرائیلی ها بعد از آن وقایع تخریب تاسیسات صنعتی مصری ها را سرلوحه کار خود قرار داده  و با بمباران مناطق بی دفاع مصر به اهداف خود می رسیدند. در نهایت جمال عبدالناصر در سپتامبر 1970 در اثر حمله قلبی جان باخت و بعد از کشمکش های فراوان داخلی و بین المللی انور سادات سازشکار و سست عنصر جانشین عبد الناصر شد. انور سادات یک انسان خنثی و بی تدبیر هم بود. او هر سال به ظاهر تهدید هایی را علیه اسرائیل  مطرح می کرد که عملیاتی نمی شدند. این گونه رفتارهای کلوئیدی  به مراه شکست سال 1967 مصر برای اسرائیل آرامشی را پدیدار ساخته بود. 
یکی ازاقدامات تعیین کننده مصری ها که قبل از اکتبر 1973 در دوران انور سادات شکل گرفت و اسرائیلی ها آن را مانند همیشه به دیده طنز و سخره نگاه کردند، واقعه عبور نیروهای مصری از کانال سوئزبود که در آن نیروهای مصری همه زیر ساخت ها و استحکامات رژیم صهیونیستی در آن منطقه را ویران کردند و هیچ چیزی جلو دار پیشروی آنها نشد. در آن عملیات نیروهای پشتیبانی قابل ملاحظه ای نیز از نیروها نظامی حمایت کردند و نیروهای رژیم غاصب اسراییل در منطقه بطور کامل در محاصره نیروهای مصری بودند. وزیر جنگ رژیم غاصب صهیونیستی (موشه دایان تک چشم) از ترس نیروهای مصری در استانه خودکشی قرار گرفت. در چنین شرایط تعیین کننده بود که  متاسفانه انور سادات دستور توقف جنگ داد و درخواست های مکرر ژنرال شادهیلیی مبنی بر پیشروی را نادیده گرفت.  همین تصمیم نا بخردانه و خیانت آمیز او بود که نه تنها سرنوشت مصر بلکه آینده جهان اسلام را تباه و دگر گون نمود. این رفتار بزدلانه انور سادات پیروزی مصر و البته جهان اسلام را به شکست تبدیل کرد. ژنرال شادهیلی بر اساس همین تصمیم عقب نشینی کرد وپس از عقب نشینی، صحرای سینا توسط رژیم غاصب صهیونیستی محاصره شد. بر اساس همین تصمیم های خیانت آمیز بود که اریل شارون که  ملقب به قاتل  بیروت و جنایات وحشتناک صبرا و شتیلا در سال 1982 بود، در آن سالها توانست از کانال سوئز عبور کند و در آن جا مستقر شود. 
از سوی دیگر این ماجرا ها، هنری کسینجر صهیونیست (وزیر خارجه وقت آمریکا) و هم پیمانهایشان حمایت های مالی و لجستیکی بسیاری از رژیم غاصب صهیونیستی نمودند و  با رایزنی هایی که با انور سادات داشتند فضاهای مناسبی را برای صهیونیست ها مهیا کردند. بر اساس توطئه های همین گروه  بود که نه تنها انور سادات بلکه ارتش مصر دچار بحرانها شدید گردید، و ارتش صهیونیستی توانست ارتش قدرتمند سوریه را نیز اماج حملات خود قرار داده  و تا بلندی های جولان پیش رود. پس از وقوع آتش بس بین مصر و رژیم صهیونیستی تحت نظارت آمریکا، سادات مردم مصر و جهان را با حضورش در پارلمان صهیونیست ها  شگفت زده کرد! به تبع آن در مذاکرات کمپ دیوید تحت نظر رئیس جمهور آمریکا (جیمی کارتر)، سادات تحقیر و تسخیر شده پذیرفت که در قبال تخلیه نیروهای صهیونیستی از صحرای سینا هیچ نیرویی را در آنجا مستقر نکند. 
همه می دانیم که مزد انور سادات در ازای خیانتهایش برنده شدن جایزه صلح نوبل بود و با رژیم صهیونیستی روابط دیپلماتیک برقرارنمود. بدیهی است که آزادگان جهان اسلام  و مردم مصر آنرا یک خیانت بزرگ تلقی کرده واز یاد نخواهند برد. یکی از نتایج این گونه خیانتها رها شدن مسئله فلسطین به عنوان یکی از دغدغه های جهان اسلام بود که تبعات آن هم اکنون نیز با شدت بیشتری قابل مشاهده است. روابط مصر و رژیم منحوس صهیونیستی به حدی شد که در محافل شبانه همسر انور سادات با سردمداران اسرائیلی می رقصید. این تحقیر را بسیاری از افسران ارتش و مردم مصر قابل تحمل نمی دانستند و در 6 اکتبر 1981 او را در حال تماشای یک رژه نظامی به قتل رساندند. اقدام شجاعانه خالد استانبولی و دیگر همراهانش به کار یک دیکتاتور بی هویت پایان داد اما بودند امثال انور سادات که همچنان مسیر او را در مصر دنبال می کنند. به دنبال ادامه همین فرهنگ نهادینه شده در انور سادات بود که دیگر ژنرالها در مصر تجارت و خرید املاک و کسب و کارهای بزرگ و رفاه طلبی را به جای روحیه رشادت و ظلم ستیزی در خود پروراندند و خمودگی و مستی با شراب را سرلوحه کار خود قرار دادند. عبدالفتاح السیسی نیز دست کمی از نیاکان فرعون صفت خود ندارد. او نیز با کودتایی در ژانویه 2013 با کشتار بسیاری از مردم بر سر کار آمد و ادامه دهنده راه سیاستمداران ذلیل سابق مصری خود است. در 8 سپتامبر امسال نیز خون 75 نفر از دیگر اعضای اخوان المسلمین در دادگاه های مصر به جرم حضور در تظاهرات های مسالمت آمیز علیه رژیم غاصب صهیونیستی توسط عوامل السیسی ریخته شد و بدیهی است که این پایان خونریزی این دیکتاتور برای حفظ مسند قدرت نخواهد بود. 

نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۲
دوست
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۰۵ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۶
0
0
عرب ها همیشه خیانت بینشون رواج داشته! البته ایرانی ها هم الحمدولله خائن توشون کم نیست
هیکل
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۰۹ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۶
0
0
خدا هیکل رو رحمت کنه! گفته بود اخوان این کاره نیست! اما به حرفش گوش نکردن!!!!
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار