کد خبر: ۱۳۵۵۷۸
تاریخ انتشار: ۰۳ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۹:۴۸
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان

آپارتاید (جدانژادی) واژه ای به زبان آفریکانس هلندی است ویکی از اشکال تبعیض نژادی را بیان می کند و در اصل عبارت است از سیاست تبعیضی که نژادپرستان کشور آفریقای جنوبی علیه اکثریت سیاهپوست بومی و هندیان آن کشور اعمال می کردند.
آپارتاید یعنی جدا نگه داشتن افراد متعلق به نژادهای غیرسفید، مجبور کردن آن ها به اقامت در محلات و استان های خاص، محروم کردن آن ها از کلیه حقوق سیاسی وامکان تحصیل و پیشرفت. در مناطقی که سیاهپوستان مجبور به اقامت در آن می شدند و حق خروج از آن را نداشتند حداقل امکانات زندگی نیز موجود نبود. کنگرهٔ ملی آفریقا با درخواست ایجاد جامعهٔ آزاد چندقومی، جنگی علیه نظام آپارتاید به راه انداخت. طرفداران لغو آپارتاید، تظاهرات آرامی در شپرویل و تسوتو به راه انداختند، که با مقاومت مخالفان روبه رو شد. راهپیمایان سیاه پوست شلاق زده شدند، و حتی در مارس ۱۹۷۰، بیش از ۷۰ آفریقایی کشته شدند.
دوتن از مخالفان اصلی آپارتاید، استیو بایکو و نلسون ماندلا بودند. استیو بایکو به حکومت سیاهان اعتقاد داشت، در حالی که ماندلا به حقوقی مساوی برای تمامی اهالی آفریقای جنوبی معتقد بود. در سال ۱۹۶۲، ماندلا دستگیر شد و پس از محاکمه به حبس ابد محکوم گردید. در سال ۱۹۹۰، ماندلا در سن ۷۲ سالگی آزاد شد و مبارزه برای حقوق انسانی اهالی آفریقای جنوبی را از سر گرفت. سرانجام اف دبلیو دکلرک رییس جمهور وقت آفریقای جنوبی با او وارد مذاکره شد. یک سال بعد، کنگره ملّی آفریقای جنوبی در انتخابات پیروز شد و ماندلا به ریاست جمهوری رسید و رژیم آپارتاید برای همیشه در آفریقای جنوبی لغو گردید.
نقش حیاتی جوانان در ادامه مبارزه با نژاد پرستی و آپارتاید در کشورهایی مانند آفریقای جنوبی، فلسطین اشغالی و ...،بسیار ارزنده و درخشان است. جوانان این کشورها در مقابل نظامهای حاکم که سیاست سرکوب گرانه در پیش دارند و هویت تاریخی مردم بومی را تحقیر می کنند، در حال مبارزه بوده و خواهند بود. از نیمه دوم قرن بیستم شهر سِوِتو در آفریقای جنوبی شاهد حضور هزاران جوان و نوجوانان در سنین پایین در حد12 ساله در میدان های مبارزه بود که علیه نژادپرستی های موجود دست به اعتراض زدند و با تشکیل جنبش ها و تشکل های مختلف، نظیر سازمان دانشجویان آفریقای جنوبی (SASO) و جنبش آگاهی بخش سیاهان (BCM)، زمینه پیوستن موجهای عظیمی از انسانها با احساسات ضد آپارتاید به این تشکل ها و جنبش ها را فراهم و در مقابل تفکرات و نظامهای شرور و اپارتاید مقاومت و پایداری کم نظیر نمودند.
 در 16 ژوئن 1976 هزاران جوان آفریقایی نسبت به سیاست تغییر زبان آموزشی در آفریقای جنوبی اعتراض های به یاد ماندنی نمودند. این اعتراض ها زمانی شکل گرفت که برگزاری هر نوع تجمع  اعتراضی در سرتاسر آفریقای جنوبی ممنوع بود و دولت حاکم مجبور به  پذیرش سیاست های آپارتایدی غرب در آفریقای جنوبی شد. اگر چه این اعتراضات در مراحل اولیه مسالمت آمیز بود، اما با دخالتهای خشونت بار پلیس به آشوب کشیده شد. دانش آموزان و دانشجویان شجاعانه در این اعتراضات شرکت و به همراه کارگران نیروی عظیمی برای مقابله با تفکرات آپارتایدی حاکم بوجود آوردند که بنیان گذار یک وحدت قدرتمند و زیبا در آفریقا شدند. اگر چه تعداد جان باختگان در آن اعتراضات  از سوی دولت 23 نفر اعلام شد، اما آمار واقعی بیش از200 نفر تخمین زده می شد که تعدادی از آنها را دانش آموزان 12 تا 15 ساله تشکیل می داد. این وقایع آتش خشم مردم را در سرتاسر آفریقای جنوبی شعله ور نمود. 
تقریبا 10 ماه از آغاز اعتراضاتی شبیه اعتراضات 1976 آفریقای جنوبی نسبت به معامله قرن که توسط ترامپ آمریکایی در نوار غزه شروع شد می گذرد. درآغاز این اعتراض ها پلیس رژیم غاصب صهیونیستی 6 فلسطینی معترض که به غصب و اشغال سرزمینهای خود اعتراض داشتند را به شهادت رساند. صحنه های درگیری فلسطینیان با صهیونیست ها یادآور حملات آپارتایدی 1976 است، که در آن جوانان غیورآفریقای جنوبی برای حفظ کیان و عزت و فرهنگ و سرزمین خود فداکاریهای غرور آفرین نمودند. گذشته از این، شرایط زندگی در نوار غزه بسیار وحشتناک است و سازمان ملل در گزارشی شرایط نوار غزه تا سال 2020 را بحرانی و غیر قابل قبول خوانده است. جان و مال فلسطینیان برای اسرائیلی های صهیونیست اصلا اهمیتی ندارد و آنها فقط به تفکرات آپارتایدی و منافع جنایتکارانه خود می اندیشند. بر اساس گزارشات واصله، از 30 مارس 2018 تا کنون بیش از 18000 نفرفلسطینی زخمی و 194 کشته حاصل تفکرات جنایتکارانه آپارتایدی رژیم غاصب صهیونیستی بوده است. این اعتراضات زمانی به اوج خود رسید که صهیونیست ها با همکاری ایالات متحده تصمیم به تغییر پایتخت از تل آویو به قدس شریف را اتخاذ نمودند. این امر دقیقا یاد آور روز نکبت برای فلسطینیان بود، و آن روزی است که فلسطینیان از خانه ها و روستاها و سرزمین خویش آواره شدند و بعد از جنگ جهانی دوم رژیم غاصب اسراییل تاسیس شد. تاسیس اسرائیل در سال1948  فقط با یک رای مخالف در سازمان ملل و با حمایت یکپارچه امپریالیسم و بدون هیچگونه نظر خواهی از صاحبان فلسطین صورت گرفت.  
تبعیض در جهان برگرفته از همین تفکرات آپارتایدی است. اوضاع فلسطینیان روز به روز بدتر می شود و انسانهای بسیاری از نژاد پرستی و خشونت و تبعیض رنج می برند. فلسطینیان تنها راه رسیدن به حقوق خود را ادامه  مبارزات همانند مردم آفریقای جنوبی می دانند. از سوی دیگر سیاست های غیر انسانی صهیونیست ها و رفتارهای وحشیانه آنها این مبارزات گسترده را سرکوب و  میراث اجدادی و هویت صاحبان اصلی فلسطین را همچنان لگدمال می نماید. 
رژیم های آپارتایدی در نهایت از بین خواهند رفت و مقاومت فلسطینیان نشان داده است مبارزه علیه استعمار پیشینه تاریخی داشته و هرگز از بین نخواهد رفت. افشای چهره زشت و کریح صهیونیست ها نه تنها از طریق مبارزات مردم فلسطین، بلکه از طریق روشنگری های روشنفکران و صاحب نظران مسلمان و غیر مسلمان دنیا باید صورت گیرد و به دنیا ثابت شود که تمام ادیان به راحتی می توانند همانند کشور عزیزمان ایران در آرامش در کنار یکدیگر زندگی کنند. 

نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار