کد خبر: ۱۴۳۲۰۸
تاریخ انتشار: ۲۱ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۰:۳۱
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
اداره مبارزه با مواد مخدر به شکل گسترده ای در صنعت سرگرمی فعال است. این اداره کنترل مستقیمی بر نحوه به تصویر کشیده شدن خود در فیلم های مستند، رئالیتی شوها و فیلم های داستانی دارد.

گروه غرب از نگاه غرب خبرگزاری فارس: اخیرا بر اساس قانون آزادی اطلاعات حدود 200 صفحه از قراردادهای اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا با تهیه کنندگان سینمایی و تلویزیونی در دسترس عموم قرار گرفته است. این مدارک برای اولین بار نشان می دهند که این اداره در تولید محصولات سینمایی و تلویزیونی چه نقشی داشته است.
اداره مبارزه با مواد مخدر به شکل گسترده ای در صنعت سرگرمی فعال است. این اداره کنترل مستقیمی بر نحوه به تصویر کشیده شدن خود در فیلم های مستند، رئالیتی شوها و فیلم های داستانی دارد.
اداره مبارزه با مواد مخدر در پروژه های متعدد با دقت پرونده های خود را برای انتخاب موارد خاص مورد بازنگری قرار می دهد، مواردی که تصویر خوبی از آنها به نمایش بگذارند و سپس مبنایی را برای تولیدات داستانی یا مستند شکل دهند.
این قراردادها مربوط به سال های 2011 تا 2017 می شوند. در طول این دوره زمانی اداره مبارزه با مواد مخدر از ده ها پروژه حمایت کرده است، از جمله فیلم های «پلیس ها و کایوت ها» و چندین قسمت از سریال «شرکت سهامی مواد مخدر» و «گانگسترها: شیطانی ترین چهره آمریکا.» آنها از فیلم های داستانی مربوط به مواد مخدر «خالص» نیز حمایت می کنند.

دیگر پروژه های مورد حمایت این اداره عبارت بوده اند از «محموله مرگبار»، « آقای بوت بدنام» و «فاقد طبقه بندی: داستان های ناگفته جاسوسان آمریکایی.» آنها حتی با «شبکه خبر پراکنی خاورمیانه» که دولت آمریکا آن را تاسیس کرده برای تولید برنامه ای همکاری داشته اند که موزه اداره مبارزه با مواد مخدر در آن به نمایش کشیده می شود.
نکته عجیبی که در این قراردادها غایب است، مدارک  مربوط به «مواد مخدر» و «بریکینگ بد» است، باوجود گزارش های متعددی که حکایت از آن داشته اند که کارکنان این اداره به عنوان مشاور در آنها همکاری داشته اند.
در واکنش به یک درخواست جداگانه سامانه قانون انتشار آزاد اطلاعات که درمورد نقش آنها در «بریکینگ بد» پرسیده، این اداره ادعا کرده که آنها نتوانسته اند هیچ سابقه ای در این مورد بیابند. مدارک منتشر شده همچنین شامل فیلم های «یافتن میلیون های اسکوبار» و «منطقه نبرد: خاستگاه سیکاریو» نیستند، با اینکه اداره مبارزه با مواد مخدر این دو مستند را مورد تقدیر قرار داده است.
این قراردادها نشان می دهند که این اداره در فیلم هایی که در تولید آنها همکاری داشته، کنترل تقریبا مطلق را اعمال کرده است.
به برخی از تهیه کنندگان اجازه داده شده تا عوامل فیلم خود را از میان گروه های اجرایی اداره مبارزه با مواد مخدر انتخاب کنند، اما با قید این شرط که «ناظران این اداره که در طول عملیات های اجرای قانون در زمان واقعی حضور دارند، حرف آخر را در مورد تایید هر قسمت از فیلم می زنند.»
حمایت های این اداره از فیلم ها کاملا رایگان است. این کار هیچ هزینه ای برای تهیه کنندگان ندارد و از اعطای اجازه برای استفاده از نام و نشان این اداره تا فیلمبرداری از تاسیسات و مصاحبه با عوامل آن را در برمی گیرد.
در مواردی اداره مبارزه با مواد مخدر ممنوعیت هایی را برای پروژ ه  های خاصی وضع می کند. به تهیه کنندگان «کانادا: سلطان مواد مخدر» گفته شد که آنها اجازه ندارند «کارکنان این اداره را تا «نقاط حساس» مرز کانادا- آمریکا که به ترانزیت مواد غیرقانونی شناخته شده هستند همراهی کنند .
سازندگان «محموله مرگبار» فقط اجازه داشتند با یکی از کارکنان این اداره مصاحبه کنند و چند موضوع خاص را که اجازه سخن گفتن درباره آن نداشتند مطرح نکنند. موضوعات ممنوعه عبارت بودند از «اطلاعات مربوط به جایگاه تولید و مصرف در یک کشور و رویکرد نهادهای مجری قانون آن کشور در قبال قاچاق مواد مخدر»، «بندر والنسیا به عنوان یک نقطه ورودی کوکائین» و «مافیای نیجریه ای کوکائین».

در سال های اخیرتر با تبدیل قانونی شدن ماری جوآنا به یک مسئله و واقعیت رو به رشد، اداره مبارزه با مواد مخدر بندی را به قراردادهای خود اضافه کرده که می گوید هر مصاحبه ای با «پرسنل این اداره در ارتباط با عملیات های ماری جوآنا یا مسائل مرتبط» باید پیشاپیش به تصویب رئیس امور کنگره ای و عمومی این اداره برسد.
در تمام پروژه های مورد حمایت، تهیه کنندگان باید اجازه کنترل مراحل مونتاژ نهایی را به  یک «مامور ارشد اداره مبارزه با مواد مخدر» بدهند تا اطمینان حاصل شود که آن فیلم، «یک تحقیقات یا پیگرد قضایی جاری، اقدامات یا تکنیک های تحقیقاتی را به مخاطره نمی اندازد یا هویت منابع محرمانه، ماموران ویژه یا ماموران اجرایی این اداره را فاش نمی کند.»
این مقام «می تواند هر زمان در طول روند مونتاژ و تولید فیلم» تعیین شود و تولید کننده می پذیرد که از درخواست های این اداره برای اصلاح، حذف یا تغییرات احتمالی هر چیری که از نظر این اداره قابل قبول نیست پیروی کند.
اگرچه برخی از این ممنوعیت ها منطقی هستند و از حقوق کسانی که متهم به جرایمی شده اند حفاظت می کند، اما محدودیت های تحمیل شده این اداره این تضمین را نیز به وجود می آورد که تصویر مثبتی از آنها ارائه شود.
والنتاین نویسنده که مطالب بسیار زیادی در ارتباط با فرهنگ و فساد اداره مبارزه با مواد مخدر نوشته در گفتگویی می گوید: «برای این اداره ارائه تصویر روابط عمومی مثبت مهم تر از ارائه تصویری دقیق است.»
در فهرست این قراردادها چندین سناریوی خاص وجود دارد که بر اساس هیچ شرایطی نمی توان آنها را نشان داد. این سناریوها عبارتند از «فیلمبرداری هر گونه صحنه تیراندازی فارغ از اینکه چه کسی شلیک می کند»، «فیلمبرداری از اقاریر متهم»، «فیلمبرداری از مکانی که ارتباطات یک فرد به هر روشی تحت نظارت قرار دارد» و «فیلمبرداری از رویه هایی که تکنیک های تحقیقاتی محرمانه یا حساس اداره مبارزه با مواد مخدر را نشان می دهند.»
در نتیجه این ممنوعیت ها، محصولات تولیدی همگی یک پیام کلی مشابه را انتقال می دهند؛ اینکه پرسنل اداره مبارزه با مواد مخدر قهرمانانی هستند که با افراد پلیدی که جامعه آمریکا را تهدید می کنند مبارزه می کنند.
والنتاین می گوید: «تبلیغات روابط عمومی این اداره کامل و ساده است. من درباره افسانه قهرمان زیاد نوشته ام و حرف زده ام. آنها می خواهند به عنوان قهرمانانی با شرافت به تصویر کشیده شوند. آنها خواهان کنترل کامل بر روایت بازگو شده هستند.»
والنتاین در پاسخ به اینکه آیا در این فیلم ها روابط واقعی بین ماموران اداره مبارزه با مواد مخدر و قاچاقچیان  به شکل نادرستی به تصویر کشیده می شود یا نه پاسخ داد: «بستگی به مامور و قاچاقچی دارد، اما قاچاقچی هرگز نمی تواند مامور را دستگیر کند. پس ماموران قدرت قانونی دارند.»
علاوه بر تایید کنترل مونتاژ نهایی یک فیلم، در این مدارک  بندهایی وجود دارد که می گویند اداره مبارزه با مواد مخدر «حق کنترل پیشینه عوامل فیلم را برای خود محفوظ می دارد و در صورت لزوم اجازه دسترسی افرادی را که به باور این اداره ممکن است عملیات های این اداره را به مخاطره بیندازند سلب می کند. اداره مبارزه با مواد مخدر همچنین حق محدود کردن تعداد نمایندگانی که می توانند به این اداره دسترسی داشته باشند را برای خود محفوظ نگه می دارد.»

مثل اف بی آی اداره مبارزه با مواد مخدر نیز نه تنها نگران محتوای تولیداتی است که از آنها حمایت می کنند، بلکه نسبت به پیشینه کسانی که این محصولات را تولید می کنند نیز نگرانی هایی دارند.
والنتاین می گوید: «یک راه دیگر اعمال کنترل است. اداره مبارزه با مواد مخدر فقط به فکر کنترل و نیروی برتر بودن است.»
با توجه به دغدغه ذهنی این اداره به کنترل بیشتر، این قراردادها تهیه کنندگان را ملزم می کند تمام مستندات ارائه شده از سوی این اداره (عکس ها، مدارک، آمار، فیلم ها و از این قبیل) را به محض انتشار یا پخش محصول نابود کنند.
علاوه بر این ها تهیه کنندگان باید یک کپی دی وی دی از فیلم را به همراه یک مجوز غیرانحصاری برای استفاده از فیلم با برنامه تلویزیونی تهیه شده به منظور «استخدام، آموزش، توسعه حرفه ای، روابط عمومی یا سایر استفاده ها» در اختیار اداره مبارزه با مواد مخدر قرار دهند.
نویسنده: تام سکر Tom Seckerنویسنده ساکن انگلیس که در زمینه سرویس های امنیتی، هالیوود و تاریخ تروریسم می نویسد.
منبع: yon.ir/aDLaL 
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار