کد خبر: ۱۴۴۵۳۴
تاریخ انتشار: ۱۱ تير ۱۳۹۸ - ۱۴:۰۰
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
پای جریان راکفلر به تبریز هم باز شد
هفته گذشته آذربایجان شرقی میزبان همایشی با عنوان «محصولات غذایی تراریخته و سالم برای زندگی سالم»برگزار شد؛ همایشی که میهمان آن «بهزاد قره‌یاضی» دانش‌آموخته راکفلر و تاجر محصولات تراریخت در ایران بود.
به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، قر‌ه‌یاضی با عنوان پرطمطراق «رئیس مرجع ملی! ایمنی زیستی» در این همایش شرکت کرد.

در ادامه به معرفی و تاریخچه محصولات تراریخت در دنیا و واکنش کشورهای مختلف به این محصول را بررسی می‌کنیم و سپس به آنچه در این همایش گذشت و سوء استفاده از کم اطلاعی مدیران و مردم می پردازیم.

ممنوعیت کشت و مصرف غذایی انسانی تراریخت در اروپا

استفاده از محصولات تراریخت در دنیا حاوی نکات بسیار مهمی است: بیش از 99 درصد از محصولات تراریخت دنیا به چهار محصول سویا، ذرت، پنبه و کلزا منحصر است، از سوی دیگر، 87 درصد تولید این محصولات در 4 کشور آمریکا، کانادا، برزیل و آرژانتین انجام می‌شود که به صورت سنتی حیاط خلوت و زیر نفوذ عمیق بنیاد صهیونیستی «راکفلر» است. جالب اینکه هیچ کشوری در دنیا (به جز ایران) تلاش نکرده «قوت غالب» مردمش را (گندم و برنج) تراریخت کند.

از سوی دیگر، داده‌های متقن نشان می‌دهد که بخش اعظم تراریخت دنیا به مصرف «خوراک دام» و تولید «سوخت‌های زیستی» می‌رسد، پس از آن، بخش ناچیز باقیمانده در آمریکا یا کشورهای توسعه نیافته با قیمت‌های بسیار کمتر نسبت به محصولات عادی به مصرف مردم فقیر می‌رسد.

در اتحادیه اروپا کشت این محصولات تقریباً ممنوع است، گرچه حدود 70 گونه گیاه دستکاری شده ژنتیکی اجازه تولید گرفته‌اند اما کل سهم تولید اروپا از تولید تراریخت دنیا رقم بسیار ناچیز «یک در هزار» است در حالی که 95 درصد این یک در هزار هم در یک کشور اروپایی (اسپانیا) تولید می‌شود.

فناوری‌های تولید تراریخت منسوخ شده و فناوری جایگزین و ایمن تر در دنیا مورد استفاده است

داده‌های مفصل و متواتر در زمینه این فناوری حتی از آمریکا به عنوان مهد تولید محصولات تراریخت نشان می‌دهد که فناوری تراریخت کردن گیاهان به اهداف کلان خود به هیچ وجه نزدیک هم نشده است. «بازدهی» و «سطح بالاتر سلامت» به عنوان دو موضوع مهم تولید این محصولات هرگز محقق نشد. این چالش‌ها تا آنجا ادامه پیدا کرد که فناوری‌های جایگزین تراریخت، پا به عرصه گذاشتند.

با این اوصاف آیا مردم ایران اولین نمونه آزمایشگاهی انبوه انسانی برای مصرف محصولات تراریخت از جمله برنج تراریخت در دنیا خواهد بود؟

پس از بیست سال کشت گسترده تراریخت هایی قرار بود مشکل غذای جهان را حل کنند و با کاهش سموم شیمیایی سلامت را برای مردم به ارمغان بیاورند، اما نیویورک تایمز اخیراً آمارها و جداولی منتشر کرد که به روشنی نشان می‌دهد آمریکای شمالی به عنوان مهد تراریخت، در مقایسه با اروپای غربی عاری از تراریخت، هم میزان افزایش عملکرد تولید کمتری دارد و هم میزان مصرف سموم در آن افزایش پیدا کرده است.

در همین زمان که در کشور ما دعوای استفاده یا عدم استفاده از تراریخت بالا گرفته است، رونمایی از فناوری‌های جدید – برای مثال فناوری ویرایش ژن- در کشورهای پیشرفته، استفاده از تراریخت ها را با سرعت به حاشیه می‌برد.

مردم اروپا در رفراندوم با کشت و حتی واردات تراریخت مخالفت کرده‌اند

اخیراً در مجله معتبر علمی «Nature» مقاله‌ای منتشر شد (ترجمه آن در مجله چشمه مرداد 97 منتشر شد) که از منقضی شدن فناوری دستکاری ژنتیکی (تراریخت) و جایگزینی فناوری‌های دیگر خبر می‌دهد. اکنون بر اساس همین یافته‌ها، کشورهای اروپایی پس از منازعات و کش و قوس‌های فراوان به صورت رسمی و قانونی در خصوص محصولات تراریخت قانون گذاری کرده‌اند و حتی کار به رفراندوم هم کشید که با مخالفت مردمشان مواجه شد. در رژیم صهیونیستی و روسیه هم به صورت ویژه با کشت و حتی واردات آن مخالفت کرده‌اند.


 اما در ایران به دنبال عمومی‌سازی مصرف انواعی از تراریخت هستند که عاملیت آنها در شیوع سرطان‌ها مشخص نیست. در عین حال در آذربایجان شرقی، مدیران جهاد کشاورزی پا را فراتر گذاشته و محصولات تراریخت را به عنوان محصول سالم در استان ترویج می‌کنند! بیم آن می‌رود که این تضاد آشکار که به خورد مردم داده می‌شود، محصولات تراریخت را به عنوان محصولات سالم در اختیار کشاورزان منطقه قرار داده و زیست بوم منطقه را با چالش جدی مواجه کنند.

بنیاد راکفلر چیست و وابستگان و عوامل آن در ایران چه کسانی هستند؟

ابداع فناوری دستکاری ژنتیک با سرمایه‌گذاری گسترده صهیونیستها در دهه 70 میلادی به نتیجه رسید و هم‌اکنون هیچ‌کس در دنیا کتمان نمی‌کند که تجارت جهانی محصولات پرخطر دستکاری ژنتیک (تراریخته) در اختیار کمپانی‌های صهیونیستی «مونسانتو» و «راکفلر» است.

«بنیاد صهیونیستی راکفلر» یکی از منشأهای اصلی تولید تراریخته در دنیا است و این بنیاد بزرگترین و ذی نفوذترین کمپانی امریکایی به شمار می‌رود و عوامل اجرایی ساختار قدرت آمریکا و مراکز حساس این کشور را در اختیار گرفته است.

تقریباً همگی شخصیت‌های آمریکایی که از سال 1945 تاکنون به پستهای کلیدی دست پیدا کرده‌اند، به‌نوعی در این بنیاد یا سازمانهای تابعه آن فعالیت داشته یا از کمک‌های آن استفاده کرده‌اند؛ مشهور است که بنیاد راکفلر به‌نوعی رختکن مسئولین کاخ سفید برای ورود به عرصه قدرت به شمار می‌رود؛ بنیاد راکفلر دارای بخش‌های مطالعاتی پیشرفته‌ای در زمینه مطالعات استراتژیک، روانشناسی، جامعه‌شناسی و رسانه است. این بخش‌ها در زمینه شناخت چالش‌های آمریکا، و تدوین راهبردها و سیاستهای جهانی این کشور فعالیت می‌کنند.
برچسب ها: تراریخت
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار