کد خبر: ۱۵۹۷۷۷
تاریخ انتشار: ۰۱ آبان ۱۳۹۹ - ۲۲:۳۹
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
دکتر شهرام محمدنژاد

سازمان های ملی و بین المللی برای اهداف خاصی بوجود می آیند. اگر آنها نتوانند وظایف و مسئولیت های خود را به خوبی انجام دهند به یک سازمان بیهوده تبدیل خواهند شد. سازمان همکاری های اسلامی و اتحادیه عرب دو نمونه از این سازمان ها هستند که به سازمان های مضر و بی خاصیت  تبدیل شده اند.  اتحادیه عرب سازمان جوان تر نسبت به سازمان همکاری های اسلامی است، که با داشتن 22 عضو عملا برای جهان اسلام و حتی منافع کشورهای عربی نیز کار خاصی انجام نداده است.
سازمان همکاری های اسلامی در پی آتش سوزی مسجدالاقصی در 21 آگوست 1969 بوجود آمد. بسیاری از رهبران اسلامی از جمله امین الحسینی، مفتی اعظم مسجدالاقصی این آتش سوزی را جنایت فجیع صهیونیست ها نامید و خواستار اقدام قاطع جهان اسلام شد و رهبران همه کشورهای اسلامی را برای اجلاسی در این زمینه فراخواند. این آتش سوزی در مسجدالاقصی بخشی از سقف چوبی  و منبر 800 ساله این مسجد را که پس از آزاد سازی قدس در جنگ های صلیبی توسط صلاح الدین ایوبی تهیه شده بود از بین برد.  
در تاریخ 24 و 25 سپتامبر 1969 اجلاس سران و نمایندگان 24 کشور اکثرا مسلمان در مراکش برگزار شد. علیرقم اینکه این مسئله برای بررسی یکی از مهمترین مسائل جهان اسلام برگزار شده بود اما حضور نمایندگانی از کشورهای غیر اسلامی مانند هندوستان از همان ابتدا سوال برانگیز بود.  هند در آن سال ها تلاش میکرد تا خود را به عنوان یک کشور دوستدار کشورهای اسلامی نشان دهد. این در حالی بود که پاکستان به شدت منکر این ادعای هندی ها بود و دلایل مخالفت خود را برای جلوی گیری از نفوذ هند در کشورهای اسلامی می دانست. استدلال پاکستان اقدامات جنایتکارانه فاشیست های هندو در آن سال ها  علیه مسلمانان پاکستانی بود که باید به عنوان یک دیدگاه و سیاست دوگانه هندی ها برای همه مسلمانان آشکار می شد. سوال مهم اینجاست چرا هند به عنوان یک مدعو باید در مهمترین مسئله جهان اسلام حاضر باشد؟ حال آنکه نام این سازمان "سازمان همکاری های اسلامی" است. 
پاکستان به عنوان یک عضو اصلی خواستار عدم عضویت هند در آن اجلاس بود اما قطعا به دلیل مصلحت اندیشی و مخالفت برخی از اعضا خواسته وی باعث به هم خوردن آن اجلاس می شد. اما پاکستان در سال گذشته که اجلاس سازمان همکاری های اسلامی به میزبانی امارات برگزار شد و هند نیز به عنوان یک عضو اصلی دعوت شده بود به شدت واکنش نشان داد. اماراتی ها وزیر خارجه هند با نام سوشمار سواراج را به عنوان عضو اصلی سازمان دعوت کردند که به شدت موجب ناراحتی اسلام آباد شد. تنها کاری که از دست اسلام آباد در ان جلسه ساخته بود عدم حضور نماینده پاکستان در هنگام سخنرانی خانم سواراج بود. 
ناکارآمدی این سازمان را زمانی می توان عمیقا درک کرد که زمانیکه پاکستان درخواست نشست فوری  سازمان همکاری های اسلامی را برای مسلمانان کشمیر خواستار شد، نه تنها درخواست وی با اعمال نفوذ سعودی ها پذیرفته نشد بلکه سعودی ها حتی درخواست وام پاکستان برای تامین منابع قرار دادهای نفتی خود را نیز لغو کردند. حال می توان پرسید که آیا این سازمان عملا در طول تاسیس خود برای رفاه حال مسلمین عملا اقدام مهمی انجام داده است؟ همین سوال را نیز در مورد اتحادیه عرب می توان پرسید. جلسات اتحادیه عرب برخلاف شعار آن که باید منشا همکاری  بین کشورهای عربی برای هماهنگی و حفظ منافع و استقلال و حاکمیت آنها باشد، بیشتر منشا مشاجره بر سر مسائل مختلف  و اختلافات گوناگون بوده است. سوریه به عنوان یکی از بنیاگذاران این مجموعه از حضور در این مجموعه با  نفوذ برخی دیگر از کشورهای عربی منع شده است. آرمان فلسطین کلا از دستور کار این مجموعه خارج شده و یمن نیز مورد هجوم بی امان سعودی ها قرار گرفته است. اعضای دیگر اتحادیه عرب برای نابودی سوریه نقشه ها داشتند و این اتحادیه به جای رفع موانع و مشکلات خود یکی از معضلات بزرگ جهان اسلام شده است. حتی در انفجار اخیر بیروت نیز که منجر به کشته شدن حدود 200 نفر و بی خانمان شدن 300000 هزار نفر دیگر شد هیچ اثری از اتحادیه عرب در موضع گیری نسبت به این مسئله در منطقه وجهان دیده نشد. حکام به ظاهر مسلمان عرب به جای پرداختن به مشکلات مسلمانان صرفا به دنبال ایجاد تنش و حفظ منافع نظامهای امپریالیستی  غرب وصهیونیستها در کشورهای خود و منطقه هستند. عادی سازی علنی روابط کشورهایی مانند مصر، اردن، امارات، بحرین و ارتباط پنهانی کشورهایی مانند عربستان سعودی و عمان حکایت از پوشالی بودن  این سازمان ها و سازمان های نظیر آنها دارد که نشان از تولد مرده و امحای آنها در زباله دان تاریخ دارد. 

نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار